Psy rasowe

Psy Wszystko o psach

Szczotka zwłosiem do pielęgnacji psa

Jest to główne narzędzie pielęgnacji. Przydaje się po rozczesaniu sierści grzebieniem, zwłaszcza u ras o długiej sierści oraz do poprawiania wyglądu wypielęgnowanego psa po bieganiu. Szczecina powinna być na tyle długa, by sięgać przez sierść do skóry psa. Nieodpowiednia szczotka może spowodować skołtunienie sierści.
Szczotki o krótkiej i gęstej szczecinie są dobre dla psów ras krótkowłosych. Psa gładkowlosego szczotkuje­my wzdłuż włosów, zgodnie z kierunkiem strumieni włosów, w kierunku od gło­wy do ogona. Jeśli pies ma długą sierść, potrzebna jest szczotka z dłuższymi, rzadszymi igłami.
Profesjonaliści unikają syntetycznych szczotek, ponieważ uważają, że wytwarzają one za dużo energii statycznej, co powoduje łamliwość włosów. Warto więc kupić szczotkę z prawdziwego włosia.

  • 0 Comments
  • Filed under: Psy
  • Paraliż jamniczy u psów

    Masz może jamnika? Albo pudla, pekińczyka lub spaniela? Niestety, psu należącemu do jednej z tych ras może przytrafić się coś, co nazywa się paraliżem jamniczym. Jak sama nazwa wskazuje, najbardziej narażone są jamniki, a to ze względu na długość ich tułowia. Objawy mogą być różne. Od ledwo zauważalnego zesztywnienia do totalnego paraliżu tylnej części ciała. Najczęściej zdarza się to jesienią i na wiosnę. Początkowo pies nie ma już ochoty na skoki, nie chce zejść po schodach. Jeżeli występują już bóle, pies wyraźnie kuli się, gdy ktoś chce go pogłaskać po grzbiecie. Tak jak przy reumatyzmie pomaga trzymanie w cieple i nacieranie. Weterynarz może pomóc zastrzykami i napromieniowaniem. Musisz uważać, by pies, któremu weterynarz podał środki przeciwbólowe, nie zaczął się energicznie ruszać. Zwierzę wprawdzie nie odczuwa bólu, ale w każdej chwili może dojść do wypadnięcia dysku i całkowitego porażenia. Na temat rokowań trudno jest się ogólnie wypowiadać. Można tylko zaznaczyć, że z zasady nawet w przypadku najcięższego paraliżu, dotąd jest nadzieja, dopóki występuje ból. Nie oznacza to naturalnie, że nie należy się starać go zmniejszyć.

    Paraliż jamniczy musi być leczony intensywnie. Tak więc pamiętaj, że od Twojej cierpliwości zależy, czy i kiedy pies będzie znowu zdolny do normalnego poruszania się. Pamiętaj, że musisz reagować bardzo szybko. Gdy tylko zauważysz pierwsze oznaki choroby, natychmiast wkraczaj do akcji, zapewniając psu ciepło w każdej formie, lekki ruch i w miarę potrzeby środki przeciwbólowe (lepiej w postaci tabletek, podawanie czopków może być w tej sytuacji dla psa zbyt bolesne). W zasadzie najskuteczniejszą metodą leczenia psa będzie operacja, polegająca na usunięciu zwapniałego dysku. W większości wypadków operacja taka kończy się sukcesem i pies jest całkowicie sprawny, jeżeli nie czekano z zabiegiem zbyt długo i nie doszło do wielu zniekształcających zmian w obrębie kręgosłupa.

  • 0 Comments
  • Filed under: Psy
  • Tasiemce u psa

    U psa zakażonego tasiemcem zwraca uwagę wychudzenie (pomimo dobrego apetytu), nastroszona i matowa sierść, niedokrwistość, wymioty. Podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego powoduje biegunkę. Na skutek zatrucia organizmu przez produkty rozkładu tasiemca, może uszkodzeniu ulec wątroba lub mogą wystąpić zaburzenia nerwowe.

    Takie objawy zdarzają się rzadko, bowiem dyniowatego kształtu człony tasiemca są widoczne w kale makroskopowo. Człony te mają zdolność pełzania, a świąd wokół odbytnicy zmusza psa do „saneczkowania”. Zwróćmy tylko baczniejszą uwagę na jego kał.

    Kuracja jest niezbędna, gdy w kale rozpoznane zostaną człony tasiemca. Nie przeprowadzamy jej sami, ale pod kierunkiem lekarza weterynarii.

    Tylko jeden rodzaj tasiemca, zwany bąblowcem, jest dla człowieka niebezpieczny. Na szczęście, dzięki higienie uboju występuje on w niewielkim procencie i może się zdarzyć tylko w przypadku zjedzenia mięsa pochodzącego z pokątnego uboju.
    Skutecznym i nieszkodliwym środkiem przeciw tasiemcowi są ziarna dyni, obrane i rozdrobnione, podane w mleku. Na jedną porcję zużywamy około 150 ziaren. Po godzinie podaje się psu olej parafinowy. Sprawdzenie skuteczności kuracji dokonać powinien lekarz weterynarii. Kurację odrobaczającą w przypadku tasiemca powtórzyć należy dopiero po 8 dniach. Walkę z tym pasożytem prowadzić należy zapobiegawczo i nie dopuszczać do zapchlenia psa.

  • 0 Comments
  • Filed under: Psy
  • Pies myśliwski i jego układanie

    Należy pamiętać, że pies zawsze dąży do przyjemności, a więc trzeba tak postępować, by każdy rozkaz, kojarzył mu się z jakąś przyjemnością. Kara mniej działa przez ból, więcej zaś jako pokaz władczej siły pana. Ponieważ psy podczas walk o władzę nie biją się, lecz gryzą, więc uderzenie jest mniej właściwą, mniej zrozumiałą karą. Najlepsze byłoby ugryzienie psa, co oczywiście jest nierealne. Ale można i w inny sposób okazać swoją przewagę – zszokować psa. Jest to sposób, który można zastosować w wyjątkowych wypadkach, gdy pies zupełnie nie reaguje na znane mu już rozkazy, jest krnąbrny, uparty i zbyt ostry w stosunku do wychowawcy, zaczyna niebezpiecznie zdobywać przewagę nad swoim panem. Wtedy należy błyskawicznie uchwycić psa za kark i obrożę, podnieść go, kilkakrotnie przekoziołkować go w powietrzu, poprzewracać, a następnie z wyczuciem przydusić go za gardło.

    Wszystko to musi odbywać się błyskawicznie, przy czym należy pamiętać, że w szoku pies instynktownie może gryźć. Jednocześnie ten kto szokuje psa musi być opanowany, spokojny, „zimny”, a wszystko powinno dziać się w milczeniu. Po skończeniu szokowania powinno nastąpić natychmiastowe przejście do normalności Jak gdyby nic się nie stało: poklepanie psa ze słowami „tak, dobry piesek” (ton głosu spokojny, normalny) i spokojne odejście. Przejście od błyskawicznego działania do całkowitej normalności działa na psa szokująco, przy czym jest to sposób dużo mniej brutalny niż bicie psa. Ale -powtarzam -może być stosowany w sytuacjach wyjątkowych, rzadko i z wyczuciem, by psu nie zrobić krzywdy.

    Pies nie ma poczucia obowiązku, a wszystko wykonuje wówczas, gdy jest zmuszony lub gdy sprawia mu to przyjemność. Należy dążyć do tego, by wszystkie rozkazy pies wykonywał z przyjemnością, a zatem każda kara przy nauce może być niestosowna i nieskuteczna. Karą wymusić można tylko zakazy. U psa musi wytwarzać się przekonanie, iż to czy tamto ćwiczenie jest przyjemnością, z czasem przechodzi to w przyzwyczajenie, w nawyk, w pożądane skojarzenie.

  • 0 Comments
  • Filed under: Psy