Jeśli nie używamy gotowych pokarmów dla psów, możemy przygotować zbilansowane żywieniowo jedzenie w domu. Wykorzystując podstawowy przepis z mięsem i ryżem przedstawiony poniżej, można zaplanować posiłki na różne okoliczności. Wątróbka, mączka kostna, olej kukurydziany i sól dostarczają niezbędnych witamin i minerałów.
Dla dorosłych psów nie kupujemy mielonego mięsa – zawiera zbyt dużo tłuszczu. Dobre są średnio tłuste kawałki mięsa – które sami mielimy.
Wykorzystanie innych pokarmów
Przygotowując świeże posiłki dla psa pamiętajmy, że najważniejsze jest zbilansowanie pokarmu, a nie różnorodność – nie należy go zbyt rozdrabniać i zmieniać.
Jarzyny
Psy są zwierzętami mięsożernymi, którym jednak dobrze robi pewna ilość warzyw. Nawet jeśli jesteśmy wegetarianami, okrucieństwem sprzecznym z naturą jest narzucenie diety wegetariańskiej psu. Resztki ze stołu
Niezbyt tłuste resztki z naszych posiłków są dopuszczalną odmianą, zwłaszcza mięso i warzywa z sosem. Należy unikać szkieletów i drobnych kości.

Kości
Chociaż psy w środowisku naturalnym jadłyby kości, mogą one spowodować ostre zaparcia. Jednak zdobyta kość dostarcza wielogodzinnej przyjemności, a także czyści zęby i ćwiczy szczęki. Małe kości (z drobiu, pieczeni, królika lub jagnięcia) nie są odpowiednie. Bezpieczne są tylko te, które nie rozszczepiają się na ostre igły. Należy zawsze obserwować psa jedzącego kość.

U szczeniąt dużych ras, które nienormalnie szybko rosną, dochodzi niekiedy do obumierania chrząstek. Chrząstki takie uwalniają się i przesuwają swobodnie w stawie. Najczęściej chodzi o staw ramieniowy lub kolanowy. W efekcie psy zaczynają kuleć, pozornie bez przyczyny. Jedyną możliwą metodą leczenia jest operacyjne usunięcie obumarłych chrząstek.
Podczas ruchowej zabawy pies, zmieniając w biegu kierunek ruchu, nagle zaczyna rozpaczliwie skomleć i skakać tylko na trzech łapach. Oznacza to najprawdopodobniej pęknięcie więzadła w stawie kolanowym. Zdarza się to głównie rasom większym, ale bywa że i mniejszemu psu coś takiego się przytrafi. W jego przypadku leczenie może okazać się łatwiejsze. Unieruchomienie łapy, zastrzyki i naświetlania powinny pomóc w wyzdrowieniu. U psów większych takie leczenie jest niecelowe, konieczna jest operacja.