Nie gońisz psa, gdy ci ucieka, wręcz przeciwnie – uciekaj w przeciwnym kierunku. Gdy starasz się złapać psa, goniąc za nim, pies będzie to uważał za doskonała zabawę i będzie ciągle dalej odskakiwał, lub też, gdy w gniewie goniąc go będziesz krzyczał, będzie się bał i też będzie uciekał. Gdy natomiast się odwrócisz i zaczniesz biec w przeciwnym kierunku, pies pogoni za tobą.

Każdy pies o normalnym systemie nerwowym czuje lęk przed zgubieniem wychowawcy, przed zgubieniem swojego przodownika stada, zareaguje więc w normalny sposób goniąc za tobą.

W początkowym okresie ćwiczeń przeprowadzanych poza domem lepiej jest egzekwować niektóre rozkazy, prowadząc psa na długiej smyczy. Pies będąc wolny, może się wyłamać i nie będzie chciał wykonać jakiegoś rozkazu, a my nie będziemy mieli możliwości zmuszenia go do tego. Grozi to trwałym skojarzeniem sobie przez psa takich sytuacji, w których nie musi on wykonywać poleceń wychowawcy. Późniejsze ukaranie psa będzie „musztardą po obiedzie”! Lepiej więc nie wydawać rozkazu w sytuacji, gdy możemy przypuszczać, że pies nie zechce wy-konać polecenia, a my nie będziemy mieli możliwos’ci natychmiastowego wymuszenia jego wykonania. Pies dążąc do przyjemniejszej dla siebie sytuacji natychmiast skojarzy sobie takie możliwości „wyłamania się” i będzie starał sieje praktykować.

Ćwiczenia poza domem należy wykonywać dopiero wówczas, gdy zasadnicze rozkazy apelu pies wykonuje już poprawnie w domu lub w terenie ograniczonym. Nie należy przemęczać psa ćwiczeniami. Jedno ćwiczenie można powtórzyć 2-krotnie i po przerwie przejść do następnego. Okres kilku ćwiczeń następujących po sobie nie powinien trwać dłużej niż 5-10 minut; po takim okresie pies powinien być wolny. W ciągu dnia 3-4 takie okresy ćwiczeń będą wystarczające. Z upływem czasu okres wykonywania ćwiczeń następujących jedno po drugim wydłuża się, gdyż pies poznaje coraz więcej rozkazów, natomiast częstość takich grup ćwiczeń ogranicza się. Do nauki każdego nowego ćwiczenia w zasadzie należy przystępować wówczas, gdy poprzednie pies już zrozumie i opanuje. Kolejność ciągu ćwiczeń jednej lekcji należy zmieniać, by nie nastąpiło u psa niepożądane skojarzenie automatyzmu. Należy bezwzględnie wymagać od psa wykonania wydanego polecenia. Jeżeli pies nie ma ochoty do wykonani a jakiegoś rozkazu, to należy go do tego zmusić w formie możliwie delikatnej, przy czym w takim momencie nie powinno się mu grozić, podniecać się, denerwować, a spokojnie wyegzekwować wydany rozkaz. Każde ćwiczenie powinno być zakończone pozytywnie, nawet w wypadku, gdy trzeba je wymusić siłą.

Karę i naganę słowną stosować należy w momencie popełnienia przewinienia lub natychmiast po jego popełnieniu. Chodzi o to, by pies właściwie skojarzył sobie karę z niewłaściwie wykonanym ćwiczeniem. Karanie po 5-10 sekundach mija się z celem, gdyż pies już zapomniał i nic nie zrozumie.