Jeśli jesteśmy przyszłymi właścicielami psa rasy długowłosej, np. lhasa apso, bobtaila lub charta afgańskiego, nie powinniśmy mieć złudzeń co do czasu potrzebnego do ich pielęgnacji. Może ona zajmować do 1 godziny dziennie i trzeba być na to przygotowanym lub wybrać inną rasę, która wymaga mniej zachodu. Jeśli chcemy wystawiać naszego psa, a ma on raczej „zdradliwą” sierść, to może ona dodatkowo wymagać pewnej ilości profesjonalnej pielęgnacji. Dla pewnych ras zdecydowanie lepsze jest strzyżenie profesjonalne, ale nie jest to istotne dla psów do towarzystwa.
Często słyszy się opinię, że rasom strzyżonym lub nagim wystarczają zazwyczaj przypadkowe zabiegi pielęgnacyjne, aby utrzymać je w doskonałym stanie.
Sierść psa Jest pięć podstawowych typów sierści: długa, jedwabista, nieliniejąca, pokręcona^gładka, szorstka. Można dodać szgśtą grupę „skrajności”. Każdy rodzaj sierści ma swoje potrzeby pielęgnacyjne, ale zasady wzrostu włosów oraz czynniki wpływające na stan sierści są takie same dla wszystkich. Nagbardziej regularnej pielęgnacji wymaga sierść kręcona, szorstka i każda długa sierść.
Głównym celem pielęgnacji jest usunięcie włosów martwych oraz oczyszczenie skóry i żywych włosów. Każdy pies ma na swoim ciele kilka typów włosów. Rosną one w kompleksach mieszkowych, które składają się z kilku włosów. W każdym mieszku znajduje się włos główny lub ochronny, który należy do zewnętrznej okrywy włosowej psa, oraz kilka włosów wtórnych, które tworzą dszyt. Innymi, bardziej wyspecjalizowanymi włosami są: rzęsy, włosy na uchu zewnętrznym i wąsy na kufie.