Psy rasowe

Psy Wszystko o psach

Dobry materac dla psa

Kupując legowisko swojemu pupilowi musimy zwrócić uwagę na kilka bardzo ważnych czynników, które mogą wpłynąć na komfort a nawet budowę psa. Wbrew pozorom dobry materac dla psa to najważniejsze akcesorium jakie wraz z wyprawką powinien dostać pies. Jednak jego zakup powinien być bardzo przemyślany.  Przede wszystkim materac dla psa nie powinien być mniejszy niż cała długość pupila.  Zbyt małe posłanie sprawi, że nasz pies będzie się w nim kulił, a co za tym idzie na pewno nie będzie mu za wygodnie. Drugą bardzo ważną rzeczą jest wypełnienie materaca.  Większość legowisk wypełniana jest specjalną trawą lub włókniną, w wersjach ekskluzywnych stosowane są również kulki silikonowe.  Te ostatnie są doskonałym izolatorem z podłożem a dodatkowo są bardzo sprężyste, przez co legowisko dla psa jest bardzo wygodne.

Sprzedawcy w sklepach zoologicznych doradzając swoim klientom kupno odpowiedniego materaca dla psa zawsze doradzają im aby dobrze dopasowali rozmiar legowiska do rasy psa.  Jest to drugie kryterium, jakie biora kupujący przy zakupie tego akcesorium – zaraz po kolorze.

Rodzaje szczotek dla psów

Szczotkowanie długiego włosa
Psy o długiej sierści i takie, których sierść powinna sterczeć, szczotkujemy delikatnie pod włos. Wpychamy szczotkę w sierść i lekko zakręcamy bardzo krótkimi pociągnięciami w kierunku przeciwnym do naturalnego. Nigdy nie szczotkujemy całej powierzchni w przeciwnym kierunku – może to osłabić lub połamać włosy.

Szczotkowanie sierści o średniej długości
Przy sierści o średniej długości (takiej jak u labradora), szczególną uwagę należy zwracać na zad. Włosy ochronne w tej sierści są wystarczająco długie, aby zatrzymywać martwe włosy, a ruchy psa i lizanie mogą spowodować, że przesuną się one w kierunku zadu, gdzie zbiorą się w gęste poduszki.

Wykorzystanie gęstej drucianej szczotki
Szczotka ta ma wyciągać martwe włosy / podszycia psów o krótszej sierści. IJżywamyjej podobnie jak szczotki u ras długowłosych, przyciskając zęby delikatniej przez sierść do skóry, a potem, przekręcając, wyciągamy ją.

Wykorzystanie rękawicy dla psów
Używa się jej dla psów ras krótkowłosych, szczególnie typu chart aby nadać połysk okrywie i usunąć martwe włosy z podszycia. Do rękawicy przymocowane są krótkie zęby, druciane kolce lub gumowe guziki i można do niej wsunąć rękę. Rękawica dla psów nie daje dobrych wyników przy sierści dłuższej niż labradora.

Szczotka zwłosiem do pielęgnacji psa

Jest to główne narzędzie pielęgnacji. Przydaje się po rozczesaniu sierści grzebieniem, zwłaszcza u ras o długiej sierści oraz do poprawiania wyglądu wypielęgnowanego psa po bieganiu. Szczecina powinna być na tyle długa, by sięgać przez sierść do skóry psa. Nieodpowiednia szczotka może spowodować skołtunienie sierści.
Szczotki o krótkiej i gęstej szczecinie są dobre dla psów ras krótkowłosych. Psa gładkowlosego szczotkuje­my wzdłuż włosów, zgodnie z kierunkiem strumieni włosów, w kierunku od gło­wy do ogona. Jeśli pies ma długą sierść, potrzebna jest szczotka z dłuższymi, rzadszymi igłami.
Profesjonaliści unikają syntetycznych szczotek, ponieważ uważają, że wytwarzają one za dużo energii statycznej, co powoduje łamliwość włosów. Warto więc kupić szczotkę z prawdziwego włosia.

Przybory do pielęgnacji

Każdy pies potrzebuje własnej szczotki i grzebienia do pielęgnacji. Szczotki dzielą się na: szczotki z włosia, rękawice dla psów, gęste druciane szczotki. Najważniejsze przybory to szczotka i grzebień, ale są i inne dla różnych typów sierści – głównie do trymowania i cieniowania. Wszystkie przybory trzymamy razem w suchym pudełku, aby nożyczki i noże nie rdzewiały. Po zakończeniu każdej sesji pielęgnacyjnej usuwamy włosy i brud z przyborów. Psy z upodobaniem wyciągają je i niszczą, co jest kolejnym powodem aby przybory zabezpieczyć.

UŻYWANIE GRZEBIENIA
Można dostać grzebienie metalowe lub z tworzywa sztucznego, ale te ostatnie częs­to się łamią i mogą zostać pogryzione przez psa. Zęby grzebienia powinny mieć zaokrą­glone koniuszki i brzegi, aby nie uszkodzić skóry lub włosów. Wszystkie psy potrzebują rzadkiego grzebienia, z zębami umieszczo­nymi co 2 mm. Psy o delikatniejszej sierści oraz te, których sierść łatwo się plącze, powinny mieć także gęsty grzebień.

  1. Zagłębiamy rzadki grzebień w sierść na całą jego głębokość, aby rozczesać wszystkie kołtuny, zwłaszcza w okrywie zewnętrznej.
  2. Używamy gęstego grzebienia, aby oddzielić podszycie i wydostać wszystkie martwe włosy, które nie trzymają się mocno. Nie można zbytnio ciągnąć, żeby nie zranić psa.
  3. Jeśli trafimy na jakąś przeszkodę w sierści, wyjmujemy grzebień i staramy się rozsupłać węzełek palcami lub rzadkim grzebieniem.

Linienie włosów psa

Linienie – strata włosów martwych i wymiana sierści – zwykle występuje wiosną i jesienią, i trwa 4-6 tygodni. Nowa sierść rośnie 3-4 miesiące. Grupa pudli (nieliniejąca, kręcona sierść) w ogóle nie traci włosów.
Gdy pies linieje, należy go czyścić codziennie. Trochę łupieżu nie stanowi problemu, ale gdy jest go dużo należy psa wykąpać.
W naturze linienie wywołane jest zmianami temperatury i długością dnia, w miarę jak zmieniają się pory roku. Psy gładkowłose mogą mieć stałe lekkie linienie. Przyczyny nie są dokładnie znane, ale należą do nich: centralne ogrzewanie, sztuczne oświetlenie lub dieta

Podstawowa pielęgnacja psa

Jeśli jesteśmy przyszłymi właścicielami psa rasy długowłosej, np. lhasa apso, bobtaila lub charta afgańskiego, nie powinniśmy mieć złudzeń co do czasu potrzebnego do ich pielęgnacji. Może ona zajmować do 1 godziny dziennie i trzeba być na to przygotowanym lub wybrać inną rasę, która wymaga mniej zachodu. Jeśli chcemy wystawiać naszego psa, a ma on raczej „zdradliwą” sierść, to może ona dodatkowo wymagać pewnej ilości profesjonalnej pielęgnacji. Dla pewnych ras zdecydowanie lepsze jest strzyżenie profesjonalne, ale nie jest to istotne dla psów do towarzystwa.
Często słyszy się opinię, że rasom strzyżonym lub nagim wystarczają zazwyczaj przypadkowe zabiegi pielęgnacyjne, aby utrzymać je w doskonałym stanie.
Sierść psa Jest pięć podstawowych typów sierści: długa, jedwabista, nieliniejąca, pokręcona^gładka, szorstka. Można dodać szgśtą grupę „skrajności”. Każdy rodzaj sierści ma swoje potrzeby pielęgnacyjne, ale zasady wzrostu włosów oraz czynniki wpływające na stan sierści są takie same dla wszystkich. Nagbardziej regularnej pielęgnacji wymaga sierść kręcona, szorstka i każda długa sierść.
Głównym celem pielęgnacji jest usunięcie włosów martwych oraz oczyszczenie skóry i żywych włosów. Każdy pies ma na swoim ciele kilka typów włosów. Rosną one w kompleksach mieszkowych, które składają się z kilku włosów. W każdym mieszku znajduje się włos główny lub ochronny, który należy do zewnętrznej okrywy włosowej psa, oraz kilka włosów wtórnych, które tworzą dszyt. Innymi, bardziej wyspecjalizowanymi włosami są: rzęsy, włosy na uchu zewnętrznym i wąsy na kufie.

Pielęgnacja psa

Decydując się na psa bierzemy odpowiedzialność za jego utrzymanie i pielęgnację. Ludzie często dokonują wyboru na podstawie efektownego zdjęcia w książce o psach lub luksusowego okazu prezentowanego w telewizji. Jeśli nie  jesteśmy świadomi mnogości typów sierści u psów, może to doprowadzić do katastrofy. Wygląd zwierzęcia w książce lub w telewizji był prawdopodobnie wynikiem godzin pielęgnacji. Pielęgnujemy psy nie tylko na wystawy. Niezależnie od rodzaju sierści, dobry wygląd i samopoczucie psa zależą od regularnej i prawidłowej pielęgnacji. Większość lubi szczotkowanie i inne zabiegi pielęgnacyjne, więc pogłębiają one więź z właścicielem. Czas ten można wykorzystać, by sprawdzić, czy nie trzeba np. przyciąć pazurów, czy przemyć oczu. Można wtedy zauważyć wczesne oznaki rozwijających się chorób.

Rodzaje misek dla psa

Wybór miski zależy od nas, ale często wiąże się z ceną. Najtańsze są miski z tworzywa sztucznego, ale psy często je drapią i gryzą, co utrudnia ich porządne umycie. Miski z nierdzewnej stali można łatwo umyć, ale niestety dają się bez trudu przewrócić, ponieważ są na ogół lekkie. Znane miski z emaliowanej gliny — stabilne i łatwe do umycia, z czasem wyszczerbiają się i tłuką.
Psy o długich, wiotkich uszach, takie jak spaniele czy bassety i setery, moczą uszy w misce, co może prowadzić do powstawania stanów zapalnych skóry. Specjalne głębokie, wąskie miski, które uniemożliwiają kontakt uszu z jedzeniem, rozwiązują ten problem. Psom, które mogą dławić się w czasie posiłku z powodu kłopotów z podniebieniem miękkim i pośpiesznego jedzenia, jest wygodniej, jeśli miska dla psa stoi kilka centymetrów nad ziemią. To zmusza je do trzymania głowy wyżej i ułatwia połykanie.

Przyzwyczajanie do czystości w mieszkaniu

Przyzwyczajanie do czystości w mieszkaniu zaczyna się w dniu, kiedy szczeniak  został   wzięty   do   domu. Po każdym posiłku wyprowadza się psa na dwór, również wtedy, gdy niespokojnie węszy po kątach lub pod drzwiami. Mówimy przy tym „na spacer” i wynosimy go stale na to samo miejsce, głównie na trawnik lub na ziemię, gdyż pies załatwiając swe potrzeby, unika kamieni i betonu. Miejsce to na razie pozostawia się nie oczyszczone i nie zagrabione, gdyż zapach jego wydalin oznacza, że to miejsce należy do niego. Gdy załatwia tam swe potrzeby, chwalimy go.
Za zanieczyszczenia mieszkania gani się lub karze szczeniaka tylko wtedy, gdy rozumie on związek między swoim postępkiem i karą. Musimy go przychwycić na gorącym uczynku. Gdy się coś takiego zdarzy, prowadzimy szczenię do tego miejsca, pokazujemy je palcem, mówiąc głośno „fuj”, i odnosimy do jego „toalety”. Nurzanie nosa pieska w kale lub moczu nie wzmacnia wcale nagany, a jest przy tym bardzo nieestetyczne.

Karmienie kilku psów

Jeśli posiadamy więcej niż jednego psa, każdy z nich powinien mieć swoją miskę i jeść w pewnej odległości od pozostałych. Wspólne miski stwarzają następujące problemy:

  • Jeden pies może zjadać zbyt dużo i nadmiernie utyć.
  • Nieśmiałe psy bywają odpychane.
  • Niektóre psy często potrzebują dodatków do ogólnej diety.
  • Może dojść do walki, nawet jeśli psy będą przyzwyczajone do wspólnego jedzenia.
  • Trudno zauważyć psa, który nie je z powodu choroby, ponieważ drugi zjada wszystko.

Zapotrzebowanie na wodę
Woda jest bardzo ważna dla wszystkich zwierząt. Stanowi ona ok. %masy ciała psa. U grubszych psów może stanowić 50%, a u szczuplejszych ok. 75%. Wszystkie psy tracą wodę z organizmu poprzez: pocenie się, ziajanie, przez jelita, płuca i nerki. Te straty muszą być zrekompensowane, trzeba więc zapewnić czworonogowi stały dostęp do świeżej wody. Ile wody potrzeba?
Aby utrzymać prawidłową równowagę, pies powinien pić ok. 40 ml na każdy kilogram masy ciała dziennie. Może ona pochodzić z wszelkich źródeł, łącznie z wodą zawartą w jedzeniu.
Pies pije więcej w czasie upału, kiedy występuje zwiększona utrata wody przez ziajanie, a także wówczas, gdy cierpi na biegunkę lub schorzenia nerek. Ilości podane w tabeli to tylko sugestie i właściciel sam powinien wiedzieć, ile wody pies zazwyczaj pije.
Zwiększone pragnienie jest sympto­mem wielu chorób. Jeśli zauważymy taki objaw u naszego psa, powinniśmy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Jedzenie między posiłkami

Nie należy przyzwyczajać psa do pojadania między posiłkami; zachęca go to tylko do upominania się o pokarm, staje się kłopotliwy przy gościach. Jeśli ustaliliśmy, że nie dokarmiamy między posiłkami, nie powinno być kłopotów. Często trudniej jest przyzwyczaić do tego ludzi niż psa! Niezbyt tłuste resztki. posiłku rodziny mogą być wkładane do miski psa na następny posiłek. Smakołyki są najlepsze jako nagroda za dobre zachowanie lub pomoc w szkoleniu. W połączeniu z pochwałą bywają dużo skuteczniejsze niż kara za złe zachowanie. Smakołyki też są jedzeniem i ich nadmiar może spowodować otyłość. Prezent ma być tylko znakiem – największe znaczenie ma przyjemność, że coś się dostaje od właściciela.
Odpowiednie smakołyki to:

  • Półwilgotne pokarmy, ale tylko w małych ilościac
  • Specjalne chrupki dla psów
  • Dropsy czekoladowe – można też wykorzystywać specjalną czekoladę dla psów, ale z umiarem.
  • Pokruszone herbatniki – bardzo odpowiednie.

Ostrzeżenie Dodatki witaminowo-mineralne są bardzo niewskazane jako smakołyki – łatwo je przedawkować.